14 stycznia, 2025

Pomiędzy

„Pomiędzy może łączyć, ale też dzielić. Może być puste albo pełne.

Mówi o przestrzeni, czasie, odległości, materii, relacjach, które są między nami. Jest jak koc, na którym można leżeć, w który można się zawinąć, coś w nim nosić, przeciągać. Może się w niego zaplątać biedronka, można w nim schować twarz, można z niego zbudować dom, szałas czy inną formę wyobraźni. Daje ciepło, otula, chroni, skrywa, ma dziury i oczka, przez które można obserwować świat, a przede wszystkim: jest w nim miejsce dla każdego, wystarczy się tylko przysiąść.

Pomiędzy to także przypomnienie , że wśród nas są osoby neuroatypowe. Pomiędzy odnosi się do spektrum, do jego czasoprzestrzennej konstrukcji, w której mieszczą się wszelkie cechy neuroróżnorodności.

Pomiędzy to powieść utkana z myśli i słów zasłyszanych od nastoletnich dziewczyn w spektrum autyzmu, podopiecznych KTA w Lublinie.”